Gündüz Artan için Anma Etkinliği

8 Mayıs 2013 tarihinde İçel Sanat Kulübü Nevit Kodallı Salonu’nda araştırmacı yazar Gündüz Artan’ı anma etkinliği düzenlendi.

Etkinliğe Ali F. Bilir, Orhan Özdemir, Gazeteciler Cemiyeti Başkanı Mehmet Babacan, Artan’ın kızı Sibel Akçay, Hilmi Dulkadir, Saadet Bilir ve Mustafa Fahlioğulları konuşmacı olarak katıldı.

G. Artan-foto

GÜNDÜZ ARTAN İÇİN NE DEDİLER?

Şinasi Develi:

Doksanı aşan yaşıma, yaşamımın büyük bölümü adliye koridorlarında geçen bir kişi olarak samimiyetle ifade etmek isterim ki; hayatımda bu kadar nazik, efendi bir insana çok az rastladım. Hemen hemen yıllarca her çarşamba günü büromda buluşur, ikindiden akşama kadar sohbet eder, saatin nasıl geçtiğini bilmezdik…

Fazıl Tütüner:

Yaşamın amacı para kazanmak değildir, yaşamın amacı mutluluktur. Çalışma, o pınara götürebilir bizi. Sözde emekli  öğretmen Gündüz Artan,  öğretmeye devam ediyor.  Araştırıyor, bize güzel sohbetler, değerli kitaplar sunuyor. Bir gün, bir yazımı okudum kendisine, “Olmamış Fazıl Bey” dedi, “yazmayın bu yazıyı, veya değiştirin.” Doğruydu, yazı olmamıştı. Öğretmenliğini sürdürmektedir Gündüz Artan…

Necdet Canaran:

Aydınlara bakıyorum da içim kararıyor… Uzun lafa ya da boş lafa gerek yok. Ne mutlu bize ki dünyaya yüreğinin penceresinden bakan bir Gündüz Artan var. Mersin’i yaşıyor ve yaşatıyor…

Emekli Öğretmen Metin Gök: (1961 yılında, Gülnar Ortaokulu’nda Gündüz Artan’ın öğrencisi)

Üstümüzde yamalı pantolon, elimizde ekmek torbası, pekmez şişesi ile köyden gelmişiz. Bulgur pilavı yiyoruz. Bizlerin okumasını, başarılı olmasını istiyor. Bu nedenle, hademe Süleyman Efendi  ile birlikte her akşam  mahalledeki öğrenci evlerine giderdi. O yıllarda Gülnar’da elektrik yok, el lambası ile pencereden ya da kapıdan öğrencileri denetlerdi.  Eli öpülesi bir öğretmendi…

Muhammet Erdoğan: (1962 yılında, Gülnar Ortaokulu’nda G. Artan’ın öğrencisi)

Derslerim çok iyiydi ama kekemeydim. Arkadaşlarım bana: “Kesköse Muhammet” derler, alay ederlerdi. Çünkü “kesköse” sözünü zorlanarak söyleyebiliyordum ve çok üzülüyordum. Gündüz Artan öğretmenimin haberi olmuş. Beni odasına çağırdı, konuşturdu. Açık havada, yüksek sesle konuşma uygulaması yapmamı, böylece çok daha kolay, takıntısız konuşabileceğimi ve üzülmememi söyledi. Gerçekten ben, öğretmenimin önerisi sayesinde kekemelikten kurtuldum…
G.Artan etkinlik afis..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir